فرق دیوانگی و رنج؛ کسی که فقط خیلی رنج کشیده بود:
درواقع برچسب «دیوانگی» اغلب نه از روی بیماری، بلکه از سرِ ناتوانی در درکِ دردِ دیگری زده میشود. پژوهشهای روانتروما نشان میدهند تجربههای مکرر رنج، سیستم هشدار مغز را چنان فعال میکند که رفتارِ فرد از بیرون «غیرعادی» دیده میشود، اما از درون، واکنشی منطقی به زخمهای واقعی است. پس این جمله فقط یک توصیف ادبی نیست؛ یک خطای شناختی رایج را لو میدهد. آیا ریشهٔ بسیاری از قضاوتهای ما دربارهٔ «دیوانهها» همین نادیدهگرفتنِ رنجشان نیست؟
راهکار:
شاید اگر برچسب «دیوانگی» را به «دردِ ناشنیده» ترجمه کنیم، همدلی آسانتر شود؛ بسیاری از رفتارهای عجیب، واکنشی به رنجِ انباشته هستند نه ذاتِ آدمی.