چرا جنوبیها از غم زیاد میرقصند؟:
در نوروفیزیولوژی، رقص یکی از قدیمیترین مکانیزمهای تنظیم هیجان است. حرکت موزون باعث ترشح دوپامین و سروتونین میشود و همزمان کورتیزول را کاهش میدهد. جالبتر اینکه در فرهنگ جنوب ایران، رقصهای جمعی مثل «رقص چوب» ریشه در آیینهای شمنی برای دفع ارواح خبیث و غم دارند. آیا این رقص نوعی رواندرمانی جمعی ناخودآگاه است؟
راهکار:
میتوان این بیت را به یک پژوهش انسانشناختی دربارهٔ کارکرد رقصهای آیینی در جنوب ایران گره زد؛ مثلاً رقص بندری و چوببازی چگونه غم جمعی را به نشاطی تلخ تبدیل میکنند.