بامداد و امید

بامدادی پس از شب تاریک؛ امید و طلوع دوباره:

در علوم اعصاب، «سپیده‌دم» فقط یک رویداد بیرونی نیست؛ هستهٔ سوپراکیاسماتیک مغز با اولین پرتو نور، تولید ملاتونین را قطع می‌کند و کورتیزول را برای بیداری و انگیزه آزاد می‌سازد. یعنی امیدِ سحر، پیش از آنکه شاعرانه باشد، یک واکنش زیستیِ دقیق است. آیا می‌دانستید دیدن طلوع واقعی، سطح سروتونین را هم بالا می‌برد؟

راهکار:

این بیت را می‌توان به چرخه‌های کوچک زندگی هم تعمیم داد؛ حتی بدترین شب‌ها پایان دارند، اما «بامداد» فقط یک زمان نیست؛ یک قرار درونی با دیدن نور است.