کاش من بالش تو بودم؛ آرزوی عاشقانه شبانه:
در روانشناسی به اشیایی مثل بالش که جایگزین تماس انسانی میشوند «شیء انتقالی» میگویند. در آغوش گرفتن بالش باعث ترشح اکسی توسین (هورمون پیوند) و کاهش کورتیزول (هورمون استرس) میشود. مغز تفاوت چندانی بین بغل واقعی و شبیهسازیاش قائل نیست. آیا این آرزو فقط یک استعاره عاشقانه است یا نیاز عمیق زیستی ما به لمس فیزیکی را فاش میکند؟
راهکار:
میتوان این آرزو را به یک اقدام نمادین تبدیل کرد: یک بالش نرم با عطر خودت به او هدیه بده تا هر شب تو را به یاد آورد.