بالا نبردن آدم بی ظرفیت

بالا نبرش؛ درباره آدم‌هایی که جنبه ارتفاع ندارند:

در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «صعود شکننده» می‌گویند: وقتی فرد بدون ظرفیت شناختی لازم به جایگاه بالاتر پرتاب شود، آمیگدال تهدید را جدی‌تر می‌گیرد و سطح کورتیزول بالا می‌ماند. نتیجه؟ تصمیم‌های هیجانی، ریسک‌های کور و در نهایت سقوط سریع‌تر. جالب اینجاست که مغز تفاوت چندانی بین ارتفاع فیزیکی و جایگاه اجتماعی قائل نیست؛ در هر دو، ترس از افتادن فعال می‌شود.

راهکار:

این جمله یک آینه است؛ شاید قبل از بالا بردن دیگران، باید ببینیم خودمان در کدام ارتفاع دچار سرگیجه می‌شویم. هر سقوط از اوج، نقشه‌ی دقیقی از مرز ظرفیت ماست.