باختن روح و روان

شعر عاشقانه قمار عاشقی؛ باختن قلب و روح:

مغز در عشق و قمار یک مدار را فعال می‌کند: سیستم دوپامین با پاداش‌های غیرقابل‌پیش‌بینی. اسکن‌های fMRI نشان می‌دهند تصویر معشوق و پول در انتظار برد، همان نواحی ونترال استریاتوم را روشن می‌کنند. به همین دلیل «باختن» هم می‌تواند اعتیادآور باشد: هر بار که شانس کم می‌شود، ولع بیشتر می‌شود. عشق شبیه قمار نیست؛ از نظر عصب‌شناختی، قمارِ قمار است.

راهکار:

برخلاف قمار که سرمایه را از دست می‌دهی، در عشق هر «باخت» دقیقاً اندازه‌ی چیزی را نشان می‌دهد که برایت ارزش داشته؛ شاعر همه‌ی سرمایه‌اش را یک‌جا می‌بازد تا عمق تسلیم را عددی کند. این شعر بیشتر از شکست، تصویر یک معامله‌ی عاطفی تمام‌عیار است: قلب، روان، روح و تن به‌عنوان یک بسته.