باختن خود به کسی

خودمو به تو باختم: یه دونه خودمو داشتم:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که در عشق شدید، نواحی مغزی مرتبط با «خودآگاهی» و «مرزهای فردی» (مانند قشر پیش‌پیشانی میانی) فعالیتشان کاهش می‌یابد – به همین دلیل احساس «باختن خود» می‌کنیم. جالب اینجاست که این کاهش فعالیت موقتاً استرس را کم می‌کند اما در بلندمدت هویت مستقل را تهدید می‌کند. اگر آگاهانه خودت را ببازی، آیا باز هم باختی؟

راهکار:

«باختن خود» در عشق اغلب نشانه‌ی هم‌آمیزی عاطفی است. روان‌شناسان می‌گویند عشق سالم یعنی «با هم» بودن، نه «یکی» شدن. اگر ردپای «خودت» را در خاطرات قبل از این رابطه مرور کنی، تکه‌های گم‌شده‌ات دوباره شکل می‌گیرند – خودت را دوباره پیدا می‌کنی، بدون آنکه عشق کم شود.