زندگی بازی است: چرا نباید خیلی جدی گرفت؟:
جیمز کارس، فیلسوف، بازیها رو به دو دسته تقسیم کرد: «متناهی» (با برنده و بازنده) و «نامتناهی» (که هدفش ادامه بازی است). در بازی متناهی، باخت پایان دارد، اما زندگی یک بازی نامتناهی است – هر «باختی» فقط نقطه عطفی در مسیر ادامه است. این حرف «دایی» در واقع اشاره به همین نکته دارد: زیاد جدی نگیر چون بازی هنوز تموم نشده. سوال: آیا حاضریم قواعد بازی نامتناهی رو بپذیریم؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه دید: باخت در بازی زندگی یعنی فرصت برای شروع دوباره. هر بار که میبازی، تجربهای جدید میگیری که تو رو برای دور بعد قویتر میکنه. فقط کافیه به جای ترس از باخت، ازش یاد بگیری.