بی‌احسی

فراق و بی‌احسی: آهویم رفت...:

این بیت کوتاه از شعر، عمق تنهایی و رهاشدگی را به تصویر می‌کشد. اشاره به 'گرگ‌های بی‌احساس' نه تنها نمادی از بی‌رحمی است، بلکه می‌تواند استعاره‌ای از دنیایی باشد که در آن همدلی و شفقت رو به زوال است. این حس، در ادبیات کلاسیک فارسی بسیار رایج است.

راهکار:

در مواجهه با فقدان، به جای تمرکز بر آنچه از دست رفته، بر روی تقویت ارتباطات موجود و یافتن معنا در زندگی تمرکز کنید. پذیرش، کلید رهایی از غم است.