بی‌اهمیت شدن گذشته

راز بی‌اهمیت شدن خاطرات دردناک:

علم عصب‌شناسی نشان می‌دهد خاطرات با هر بار یادآوری، بازنویسی می‌شوند. آنچه تغییر می‌کند نه خود رویداد، بلکه ارتباط عصبی و بار هیجانی آن است. داروی زمان، فراموشی نیست، بلکه جداسازی عاطفه از حافظه است. آیا این «بی‌اهمیت شدن» یک شکست حافظه است یا پیروزی ذهن برای ادامه‌ی زندگی؟

راهکار:

برای عملی کردن این نگاه، می‌توانید تکنیک «بازنویسی روایت» را امتحان کنید: داستان قدیمی یک خاطره سخت را روی کاغذ بنویسید، سپس آن را از دیدگاه یک ناظر بی‌طرف امروزی دوباره بنویسید. این فاصله‌گیری شناختی، بار عاطفی آن را کم می‌کند.