چرا مرگ ما برای دیگران بی‌اهمیت به نظر می‌رسد؟:
آیا می‌دانستی در روان‌شناسی به این پدیده «ناهماهنگی شناختی مرگ» می‌گویند؟ مغز انسان برای فرار از اضطراب مرگ، به‌طور ناخودآگاه مرگ دیگران را «غیرواقعی» می‌کند. یعنی وقتی کسی می‌میرد، مغز بازماندگان آن را مثل یک فیلم پردازش می‌کند، نه یک واقعیت انسانی. این مکانیسم دفاعی باعث می‌شود حتی نزدیک‌ترین افراد هم نتوانند عمق فقدان تو را حس کنند. پس بی‌اهمیتی ظاهری، در واقع یک خطای شناختی جمعی است.
راهکار:
این حس اغلب از «اثر تماشاگر» ناشی می‌شود: در شلوغی شهرها، مغز انسان برای حفظ انرژی، توجه را محدود می‌کند. نه اینکه واقعاً بی‌اهمیت باشی، بلکه سیستم عصبی ما برای پردازش همزمان همه چیز ساخته نشده است.