تمامِ عمرم رو صرفِ این کردم که فقط “باشم”؛ تویِ قابِ تلویزیون، تویِ تکرارِ آهنگها، و تویِ خوابهایِ بیسروته. من نه قهرمانِ قصهام، نه حتی سیاهیلشکر؛ من فقط اون صحنهیِ تاریکم که هیچکس حتی متوجهِ نبودنش هم نمیشه.️
4.0
غمگین تنهایی احساس نادیده گرفته شدن بیاهمیتی در زندگی ناپیدا بودن تکرار بیمعنی آیا میدانید در روانشناسی، پدیده «تأثیر تماشاچی» ن...