وقتی بیاهمیتی به سرطان هم میخندد:
این حس «بیاهمیتی پارادوکسیکال» شبیه مفهوم «آزادی اضطرابآور» فیلسوفان اگزیستانسیال است: وقتی همه چیز بیمعنی شود، شما آزادید هر معنایی را به آن بدهید—حتی تبدیل یک تشخیص وحشتناک به طرح هنری. این طنز سیاه، یک مکانیسم دفاعی روانشناختی قدرتمند برای مهار ترس است. آیا این نهایت تسلط بر اضطراب است یا تسلیم در برابر آن؟
راهکار:
این متن یک «شوخی سیاه» است که برای مقابله با احساس درماندگی و بیاهمیتی از مکانیسم دفاعی طنز استفاده میکند. این یک راهبرد شناختی رایج برای فاصلهگیری از درد است.