بی‌اهمیتی به همه چیز

بی‌اهمیت‌بودن و شک به همه‌چیز؛ فلسفه‌ای برای آرامش:

شک و تردید، برخلاف تصور رایج، نشانه‌ای از هوش بالا است. مطالعات نشان می‌دهند افرادی که به طور مداوم اطلاعات را زیر سوال می‌برند، کمتر در معرض اخبار جعلی قرار می‌گیرند. اما نکته جالب اینجاست: مغز انسان به طور طبیعی تمایل دارد به باور کردن، نه تردید کردن. منطقه پیش‌پیشانی فقط با تلاش آگاهانه، مدارهای تردید را فعال می‌کند. به قول دکارت، شک اساس یقین است. حالا سوال اینجاست: اگر روزی به همه چیز شک کنید، به وجود خودتان هم شک می‌کنید؟

راهکار:

بی‌اهمیتی مطلق مانند شک مطلق، سپری است که هم زخم‌ها را دفع می‌کند و هم لذت‌ها را. شاید نسخه‌ی سالم‌تر «شکِ سازنده» باشد: تردیدی که مثل فیلتر عمل کند، نه دیوار.