دیوار کاهگلی و شعرهای یادگاری پاییز:
آیا میدانستید قدیمیترین «دیوارنوشته»ی جهان در پمپئی کشف شده؟ اما اینجا در باغ خشک ایران، «شعر یادگاری» روی کاهگل، سنت هزارانسالهٔ فارسی رو زنده نگه داشته. جالب اینجاست که روانشناسان به این «برچسبگذاری عاطفی مکان» میگن: وقتی حس میکنیم نقطهای از جهان مال ماست، اون رو با نوشتن مسخرش میکنیم. اینجا کاهگل جاذب جوهر و خاطرهست. چرا بیشتر دیوارهای شهرمون اینقدر بیروح شدن؟
راهکار:
این شعرها مثل کپسول زمان هستند: هر خطش یک لحظه رو ثبت کرده. میتونی اونها رو توی قاب عکس بذاری یا با یه کد QR به صدای ضبطشدهٔ گوینده وصله کنی تا دیوار زنده بشه.