زندگی بدون عشق؛ مثل باغی بدون نور خورشید:
نور خورشید باعث سنتز ویتامین D و تنظیم سروتونین می‌شود؛ عشق هم در مغز تا حدی شبیه همین است: حضور یک پیوند امن، کورتیزول را پایین و دوپامین/اکسی‌توسین را بالا می‌برد. جالب اینکه باغ بدون نور فقط پژمرده نمی‌شود؛ چرخه فتوسنتز می‌خوابد و کل اکوسیستم خاک به هم می‌ریزد. پیوند عاطفی هم همین‌طور: نبودش فقط «غم» نیست، سیستم ایمنی و خواب و تصمیم‌گیری را هم تغییر می‌دهد.
راهکار:
عشق مثل نور خورشید فقط برای رشد گل لازم نیست؛ گاهی مثل پنجره‌ای است که در دیوار بسته هم مسیرش را پیدا می‌کند. اگر باغ بی‌نور است، شاید مسئله نبود عشق نباشد، نبود روزنه‌هایی است که اجازه عبور نور را می‌دهند.