شعر شاملو: برگزیدن تو و رنج بیحد:
در روانشناسی شناختی، پدیدهای به نام «توجیه تلاش» وجود دارد: هرچه برای رسیدن به چیزی یا کسی بیشتر رنج بکشیم، به آن بیشتر ارج مینهیم. شعر شاملو انگار این مکانیزم را شهودی به تصویر کشیده. جالب اینجاست که تحقیقات نشان میدهد زوجهایی که با هم سختیهای بزرگ را پشت سر گذاشتهاند، پیوند عمیقتری دارند. آیا این رنجها واقعاً باغ امید را سرسبزتر میکنند؟
راهکار:
این شعر تضاد زیبای عشق و رنج را به تصویر میکشد. در روانشناسی به این پدیده «توجیه تلاش» میگویند: هرچه برای کسی بیشتر سختی بکشیم، او را ارزشمندتر میبینیم. نظر شما چیست؟ آیا عشق واقعی بدون فداکاری معنا دارد؟