بافتن رویا

دیرفهمیدن: با هر نخی رویا نباف:

مغز هنگام تصور آینده‌ی مطلوب، همان مدار پاداش (دوپامین) را فعال می‌کند که در تجربه‌ی پاداش واقعی نقش دارد؛ پس «بافتن رویا» یک شبیه‌سازی عصبی است. وقتی نخ پاره می‌شود، مغز شکست پیش‌بینی را مانند خطای محاسباتی واقعی پردازش می‌کند و درد اجتماعی در قشر سینگولیت قدامی فعال می‌شود.

راهکار:

این جمله را می‌شود این‌طور بازخوانی کرد: مشکل «بافتن رویا» نیست، بلکه بافتن آن با نخ‌هایی است که هنوز آزمایش نشده‌اند. رویا مثل معماری است؛ اول باید تحمل نخ را سنجید، بعد نقشه را کامل کرد. اگر چند نخ پاره شد، طرح کلی لزوماً باطل نیست.