مستی چشم در برابر باده انگور: نگاه مولانا به عشق:
از دیدگاه عصبشناسی، عشق و الکل هر دو مسیر پاداش مغز را فعال میکنند، اما عشق با ترشح پایدار اکسیتوسین و دوپامین در قشر پیشپیشانی پیوند میخورد، در حالی که الکل مستقیماً گیرندههای GABA را تخریب میکند. یعنی «مستی چشم» واقعاً یک بیوشیمی برتر و عمیقتر دارد. آیا شاعران قدیم ناخودآگاه علوم اعصاب را پیشبینی میکردند؟
راهکار:
در روانشناسی مثبتگرا، تجربهای به نام «غرقگی» (Flow) داریم که فرد کاملاً از خود بیخود میشود اما بدون عوارض الکل؛ این همان مستی چشم است. مولانا شاید اولین کسی بود که این حالت را شاعرانه توصیف کرد، نه یک تخطئهگر ساده میگساری.