ماه شاهد بییادی تو در شبهای بیصبح:
آیا میدانستی مغز انسان در شبهای مهتابی، ملاتونین کمتری ترشح میکند؟ یعنی ماه نهتنها شاهد، بلکه محرک بیخوابی و یادآوری خاطرات عاطفی است. پس شاید آن شب واقعاً به صبح نرسید چون هورمونهایت برای فراموشی یار کافی نداشتند. حالا سؤال: آیا ماه در شعر فارسی همیشه معشوق است، یا همیشه شاهد جدایی؟
راهکار:
این مصرع رو میشه به یک چالش فکری تبدیل کرد: «آیا ماه واقعاً شاهد است یا خودش هم در حال فراموشی؟» پیشنهاد: یک شب ماه رو با دوربین یا تلسکوپ ثبت کن و زیرش بنویس «ماه شاهد بود…»