باد و فنا

باد برد سرم را - شعر حافظ گونه:

این بیت‌ها یادآور مضامین ناپایداری و فناپذیری در شعر کلاسیک فارسی است. تصویر «باد» نمادی از گذر زمان و از دست دادن است، و شاعر با تشبیه خود به بلوطی پیر، حس تنهایی و آسیب‌پذیری را به زیبایی بیان می‌کند. این شعر، پژواکی از اندوه و حسرت است.

راهکار:

برای غلبه بر حسرت و اندوه، سعی کنید احساسات خود را از طریق نوشتن یا صحبت کردن با یک دوست صمیمی بیان کنید. این کار به شما کمک می‌کند تا با گذشته کنار بیایید و به جلو حرکت کنید.