در بومشناسی به این پدیده میگویند «قطرهای شدن»؛ وقت...
جنگلی که بیابون شد؛ شعری از دلتنگی و تنهایی:
در بومشناسی به این پدیده میگویند «قطرهای شدن»؛ وقتی درختها در خطرند، از طریق شبکهی قارچی زیر خاک به هم هشدار میدهند و حتی به ریشههای بیمار غذا میرسانند. مرگ یک جنگل یعنی قطع شدن همین اینترنتِ زیرزمینی، نه فقط ریختن برگها. بیابانشدن، سکوتِ یک شبکهی بزرگ ارتباطی است.
راهکار:
این تصویر را برعکس ببین: بیابان همیشه پایان نیست؛ زیر خاکِ خشک، ریشههای زنده منتظر یک بارانند. شاید این شعرِ بیابون، درختِ بعدیات باشد.