اعتماد به دیگران یعنی قدم زدن در بیابان دروغ؟:
تحقیقات تیموتی لوین نشان میدهد مغز انسان بهصورت پیشفرض راستگویی را میپذیرد، چون دروغیابی مداوم هزینه شناختی سنگینی دارد. به همین دلیل دروغگوها برای نفوذ فقط به یک پنجره کوچک اعتماد نیاز دارند. اکسیتوسین، هورمون پیوند، همین سوگیریِ اعتماد را تشدید میکند. آیا کسی میداند چرا این مکانیسم در شبکههای اجتماعی شدیدتر میشود؟
راهکار:
این استعاره را برگردان: بیابانِ اعتماد فقط جای هجوم ریگهای دروغ نیست؛ جایی است که انسان بالاخره تردید را پشت سر میگذارد و با عبور از سختی، راستیِ خودش را پیدا میکند. از دلِ همین بیابان است که میتوانی دروغ را از صداقت بازشناسی.