بیابان عشق

دعوت به عشق مجنون‌وار: لیلی شدن در آغوش تو:

در عصب‌شناسی، عشق پرشور همان مدارهای مغزی اعتیاد را فعال می‌کند؛ دوپامین و اکسی‌توسین طوفانی به راه می‌اندازند که «گم شدن در دیگری» را شبیه یک مادهٔ مخدر طبیعی می‌کند. جالب اینجاست که این حالت در حدود ۱۲ تا ۱۸ ماه فروکش می‌کند. آیا ادامهٔ عشق پس از آن، انتخابی آگاهانه است یا فقط عادت؟

راهکار:

در عشق کلاسیک لیلی و مجنون، «گم شدن» در دیگری نه از سر ناچاری، که انتخابی آگاهانه برای تجربهٔ اوج پیوند است. شاید بتوان پرسید: اگر مجنون امروز زندگی می‌کرد، باز هم در بیابان‌ها به دنبال لیلی می‌گشت یا در شبکه‌های اجتماعی؟