راز باارزش بودن: وقتی درونگرا پیش تو برونگرا میشود:
درونگرایی کمرویی نیست؛ تفاوتِ پردازش مغزی است. در مغز درونگراها، دوپامین بهشدتِ برونگراها جواب نمیدهد و محرکهای اجتماعی سریع آنها را خسته میکند. وقتی یک درونگرا کنار تو آن حالتِ راحت و برونگرا را نشان میدهد، یعنی مغزش تو را بهعنوان منبعِ امنیت و پاداش ثبت کرده؛ نه یک انتخابِ رفتاری. این یعنی تو برای او منطقهی سکوتِ امنی، و او دارد هزینهی انرژیِ گرانبهایش را فقط برای تو خرج میکند.
راهکار:
این جمله یعنی امنیت و اعتماد، نه نمایش؛ شاید بازنویسیاش این باشد: درونگراها کمحرف نیستند، فقط برای آدمهایی که ارزشش را دارند برونگرا میشوند.