نقد حرف‌های توخالی و بی‌عملی در روابط:
این جمله دقیقاً یک پدیده روان‌شناختی به نام «اثر تماشاگر» (Bystander Effect) را در مقیاس فردی به تصویر می‌کشد: هرچه تعداد افرادی که شاهد یک موقعیت هستند بیشتر باشد، احتمال اینکه هر فرد دست به عمل بزند کمتر می‌شود. اینجا نویسنده می‌گوید «بقیه رو که میبینین لالین» یعنی در جمع، مسئولیت پخش می‌شود و همه سکوت می‌کنند. جالب اینجاست که همین افراد در خلوت (با نویسنده) حرف‌های بزرگ می‌زنند. آیا این یک مکانیسم دفاعی برای حفظ وجهه در جمع است؟
راهکار:
این متن به یک تناقض رفتاری اشاره دارد: کسی که در جمع حرف‌های بزرگ می‌زند اما در عمل ساکت است. برای تکمیل این نقد، می‌توان به مفهوم «ناهماهنگی شناختی» (Cognitive Dissonance) اشاره کرد: وقتی رفتار واقعی با حرف‌های فرد همخوانی ندارد، ذهن ناخودآگاه برای کاهش تنش، یا رفتار را تغییر می‌دهد یا حرف‌ها را توجیه می‌کند. اینجا فرد ظاهراً حرف‌های حمایتی می‌زند اما در عمل «لال» می‌شود.