بیعدالتی تاریخی

خون ناحق بر خاک؛ شعری از بی‌عدالتی جاودان:

آیا می‌دانستید مولکول هِم موجود در خون به قدری پایدار است که در رسوبات باستانی هزاران سال باقی می‌ماند؟ باستان‌شناسان با شناسایی همین مولکول، محل نبردهای قدیمی را کشف می‌کنند. پس باران نه تنها خون ناحق را نمی‌شوید، بلکه تاریخ را هم دفن نمی‌کند — فقط لایه‌ای از فراموشی روی آن می‌کشد. سوال اینجاست: آیا ما هم مثل باران، حافظه تاریخی را با بی‌تفاوتی شستیم؟

راهکار:

این بیت به خون‌هایی اشاره دارد که در تاریخ بر خاک ریخته شده و هرگز پاک نمی‌شوند. شاید بتوان از منظر شیمیایی به این موضوع نگاه کرد: مولکول‌های هِم در خون با گذشت زمان تجزیه می‌شوند، اما باکتری‌های خاصی در خاک می‌توانند لکه‌های قدیمی را شناسایی کنند. تاریخ هم مثل خاک، ردپای خشونت را تا ابد حفظ می‌کند.