بعضیا خیلی خاصن ولی در حد ما نیستن!:
در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «اثر بهتر از میانگین» میگویند؛ مثلاً ۹۰٪ رانندهها خودشان را بهتر از رانندهی متوسط میدانند. جالبتر اینکه هر چه فرد در زمینهای مهارت کمتری داشته باشد، اعتمادبهنفسش دربارهی همان زمینه بیشتر است؛ به این میگویند اثر دانینگ-کروگر. مغز ما مقایسهی اجتماعی را با ترشح دوپامین مدیریت میکند، یعنی حس «در حد ما نبودن» بیش از آنکه یک قضاوت واقعی باشد، یک مکانیزم بقاست برای حفظ تصویر ذهنی ما از خودمان. مرز بین خودشناسی و خودشیفتگی کجاست؟
راهکار:
از زاویهی روانشناسی، این جمله میتواند بازتاب «توهم برتری» باشد؛ مغز ما برای حفظ عزتنفس، دیگران را گاهی پایینتر از حد واقعیشان میبیند. شاید همان آدم خاص هم دارد همین جمله را دربارهی شما میگوید.