رز آبی روی قبر؛ حسرت دیر و دیرهنگام:
رز آبی در طبیعت وجود نداره؛ نتیجه دستکاری ژنتیکی و غرق کردن گلبرگها در رنگدانهست. شاید انتخابش برای سر خاک، نماد همون چیزیه که هرگز نمیتونه طبیعی باشه: عذرخواهی پس از مرگ. تحقیقات نشون داده که مغز انسان، «بعدا» رو همارز «هرگز» پردازش میکنه، چون مدارهای تصمیمگیری تاخیر رو با بیاهمیتی اشتباه میگیرن. اون «بعدا»یی که نگفتی، سنگینتر از هر گلی روی قبره. جامعه تاو، شما فکر میکنید چرا آدمها کارهایی رو که میتونند الان انجام بدن، به بعد از مرگ موکول میکنند؟
راهکار:
این جمله رو میتونیم از زاویهای دیگه ببینیم: تحقیقات روانشناسی نشون داده که «بعدا» معمولاً به معنی «هرگز» در ذهن ناخودآگاه ثبت میشه، چون مغز ما تاخیر رو با بیاهمیتی اشتباه میگیره. شاید اونی که الان براش رز آبی میخوای، نه به خاطر مرگ، بلکه به خاطر همون «بعدا»هایی که گفت و نرفت، رفته.