بعضی ها از سگ کمترن

وفاداری سگ و آدم‌های بی‌وفا؛ بعضی‌ها واقعاً کمترن؟:

وفاداری سگ یک فضیلت اخلاقی نیست؛ نتیجه‌ی هزاران سال اهلی‌سازی و وابستگی برای بقاست. در آزمایش‌های fMRI، مغز سگ هنگام دیدن صاحبش اکسیتوسین ترشح می‌کند؛ همان هورمونی که در پیوند مادر و نوزاد انسان نقش دارد. سگ نه از روی انتخاب، که از روی نیاز می‌ماند و انسانِ وفادار کسی است که با وجود قدرت انتخاب، برنمی‌گردد. پس آیا می‌شود اخلاق را به رفتارِ اجبارگونه‌ی یک حیوان تشبیه کرد؟

راهکار:

می‌شود این را از زاویه‌ای دیگر هم دید: بی‌وفایی اغلب ناتوانی در برقراری ارتباط عمیق است، نه «کمتر بودن» ذاتی. نکته‌ی تأمل‌برانگیز برای بحث: اگر سگ حق انتخاب داشت، باز هم وفادار می‌ماند؟