پاسخ عاشقانهای به «بعد از او عاشق میشوی»:
در علوم اعصاب، پدیدهای به نام «ارزشگذاری اکتسابی» وجود دارد: هر بار که با معشوق ارتباط برقرار میکنید، مدار پاداش مغز فعال میشود و او را «غیرقابل جایگزین» میکند. این همان مکانیسمی است که در اعتیاد هم دیده میشود. جالب این که پس از جدایی، همین مدارها با یادآوری خاطرات، دوباره فعال میشوند و باعث میشوند دیگران در مقایسه با او «هیچ» به نظر برسند. آیا این حس «انحصار عاطفی» در نهایت یک توهم محافظتی از سوی مغز نیست؟
راهکار:
این دیالوگ یادآور نظریه «پیوند جفت» در زیستشناسی است: مغز انسان هنگام عشق عمیق، مواد شیمیایی مثل اکسی توسین و دوپامین ترشح میکند که تصویر معشوق را بهعنوان «یکتا» تثبیت میکند. از دید روانشناسی، این حس «جایگزینناپذیری» نوعی سوگیری شناختی است که میتواند در سوگ یا دلشکستگی شدت بگیرد.