نبودنش قشنگترین اتفاق زندگیت بود:
مغز انسان خاطرات منفی را سریعتر از خاطرات مثبت کمرنگ میکند؛ به همین دلیل بعد از جدایی، نبودن فرد اغلب آرامشبخشتر از حضورش به نظر میرسد. این همان «سوگیری محو عاطفه» است: درد رابطه را فراموش میکنیم و نبودنش را بهترین اتفاق مینامیم. اگر حافظه دقیقتر بود، هنوز همین جمله را مینوشتی؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویهٔ «سوگیری محو عاطفه» دید: مغز برای بقا، درد رابطهٔ تمامشده را کمرنگ میکند و نبودن طرف مقابل را آرامشبخشتر از حضورش نشان میدهد. پس شاید «قشنگترین اتفاق» گاهی نتیجهٔ فاصله گرفتن از رنج باشد، نه فقط خودِ نبودن. از همین زاویه میتوانی نسخهٔ کاملتری از این حس را بنویسی.