لامپ سوخته رو التماس نکن، جاشو عوض کن!:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد مغز ما در مواجهه با فقدان، دوپامین کمتری ترشح میکند و ما را به «تعمیر و التماس» سوق میدهد – دقیقاً مانند کسی که به لامپ سوخته التماس میکند. این پدیده «سوگیریِ بقا در ناکارآمدی» نام دارد. واقعاً چقدر از چیزهای سوختهٔ زندگیت را هنوز نگه داشتهای؟
راهکار:
این استعاره را میتوان به قانون «کاهش بازدهی» در روانشناسی تعمیم داد: هر چه بیشتر برای چیزی که کارایی ندارد التماس کنی، ارزش خودت را پایینتر میآوری. جایگزینی هوشمندانه، نه فقط در روابط، بلکه در شغل، عادتها و حتی افکار هم جواب میدهد. قدم بعدی: فهرستی از چیزهای «سوخته» زندگیت بنویس و یکی یکی عوضشان کن.