تصمیم به ندیدن: قدرت نگاه نکردن عمدی:
در روانشناسی شناختی، پدیدهای به نام «کوری توجهی» (Inattentional Blindness) وجود دارد: وقتی مغز تصمیم میگیرد روی چیزی تمرکز نکند، حتی واضحترین اشیا را نمیبیند. در یک آزمایش معروف، از افراد خواسته شد تعداد پاسهای توپ را بشمارند؛ نیمی از آنها یک گوریل را که وسط زمین راه میرفت ندیدند! این یعنی تصمیم آگاهانه برای «ندیدن» واقعاً مکانیسم عصبی دارد. آیا تا به حال پیش آمده کسی را چنان نادیده بگیری که انگار واقعاً وجود ندارد؟
راهکار:
این بیت، مرز ظریف بین انتخاب و ناتوانی در دیدن را به تصویر میکشد. اگر حس میکنی در رابطهای دچار چنین وضعیتی شدهای، بهجای تلاش برای دیدن اجباری، میتوانی از «نگاه نکردن» بهعنوان مرزبندی آگاهانه استفاده کنی. گاهی نادیده گرفتن، از جنس قدرت است نه ضعف.