زندگی و بی‌اعتمادی؛ چرا اعتماد سخت شده؟:
پارادوکس اعتماد: انسان‌ها بدون اعتماد اولیه نمی‌توانستند همکاری و زبان را بسازند؛ اما پژوهش‌های fMRI نشان می‌دهد فریب خوردن، شبکهٔ خطای پیش‌بینی مغز را فعال می‌کند و دفعهٔ بعد اعتماد را محتاطانه‌تر کدگذاری می‌کند. اعتماد نه ساده‌لوحی است نه نبودش؛ ریسکی حساب‌شده با پاداش هم‌سویی اجتماعی.
راهکار:
جملهٔ «زندگی برای اعتماد ساخته نشده» بیشتر واکنشی به یک زخم است تا قانونی دربارهٔ هستی. اعتماد را می‌توان مثل مهارت دید: از دوزهای کوچک شروع می‌شود، مرزها را روشن نگه می‌دارد و هزینهٔ خطا را از قبل می‌پذیرد؛ این‌طور نه ساده‌لوحانه اعتماد می‌کنی نه اسیر بدبینی می‌مانی.