چرا با افزایش سن، پاسخ دادن به دیگران بیارزش میشود؟:
یک اصل روانشناختی به نام «صرفهجویی شناختی» میگوید مغز برای حفظ انرژی، تمایل به کمترین واکنش ممکن دارد. وقتی سن میرود بالا، این مکانیسم قویتر میشود: نه از روی بیلیاقتی مردم، بلکه برای بقای ذهنی خودمان. آیا این «سین زدن» واقعاً انعکاس ارزش دیگران است یا یک استراتژی ناخودآگاه برای مدیریت منابع عاطفی محدود؟
راهکار:
این نگاه محصول خستگی عاطفی است. شاید به جای تعمیم کل مردم، ارزش روابط عمیق با معدود آدمهای خاص را دوباره بررسی کنیم؛ آنها شاید لیاقت طومار را داشته باشند.