روزی که همه برایت غریبه میشوند:
واقعیت جالب: مغز انسان بعد از تجربهٔ ضربهٔ عاطفی شدید، مدارهای «همدلی» را موقتاً خاموش میکند تا از فروپاشی روانی جلوگیری کند. این «بیحسی عاطفی» مکانیسم بقاست، نه نشانهٔ پایان عشق. جالبتر اینکه در آزمایشها، افرادی که چنین حالتی را تجربه کردهاند، بعد از چند ماه دوباره توانایی دیدن گرما در چهرهٔ غریبهها را به دست میآورند. آیا این سردی واقعاً پایان راه است یا فقط یک ایستگاه موقت در مدار رشد عاطفی؟
راهکار:
این حس سردی و بیتفاوتی اغلب یک سپر دفاعی از سوی مغز است تا از آسیب بیشتر جلوگیری کند. اما واقعیت این است که همان آدمها در لحظههای دیگر میتوانند گرم و نزدیک باشند؛ شاید فقط جایگاهشان در زندگیات عوض شده.