بی‌اعتمادی به فردا

امروز فردای دیروز است؛ تردید در وعده‌های فردا:

مغز برای کاهش اضطرابِ اکنون دچار «خطای پایان خوش» می‌شود؛ هرچه امروز سخت‌تر باشد، فردا را درخشان‌تر تصور می‌کنیم. اما تحقیقات دنیل گیلبرت نشان می‌دهد پیش‌بینی شادی آینده اغلب غلط است و ما اسیر «سوگیری تأثیر» می‌شویم: فکر می‌کنیم فردا بهتر است، اما سازگاری لذت، همان فردا را هم خیلی زود عادی می‌کند. آیا فردا فقط مسکن امروز است؟

راهکار:

این گزاره را می‌توان از دریچه روان‌شناسی شناختی بازخوانی کرد: مغز برای تاب‌آوری، آینده را بهتر از حال تصور می‌کند؛ اما وقتی فردا می‌رسد، به دلیل «سازگاری لذت‌جویانه» دوباره عادی می‌شود. شاید فردای بهتر نه در تقویم، بلکه در تغییر رابطه ما با اکنون پنهان است.