بی‌اعتمادی عاشقانه

تو دنیای منی، اما اعتماد به دنیا ندارم:

آیا می‌دانستید که در روانشناسی، «اعتماد» و «عشق» هر دو با ترشح اکسی‌توسین در مغز فعال می‌شوند؟ یعنی همان ماده‌ای که مادر را به نوزاد پیوند می‌زند. پس وقتی به کسی می‌گویی «دنیای منی»، درواقع داری به او قدرت تغییر شیمی مغزت را می‌دهی. شاعر از بی‌اعتمادی به دنیا گفت، اما شاید دنیا فقط همان جایی است که تو در آن نیستی. چه طور می‌شود به یک نفر اعتماد کرد اما به کل دنیا نه؟

راهکار:

شاید شاعر از «دنیا» حرف زده، نه از «تو». دنیا یعنی همه‌چیز جز تو؛ پس اعتماد به تو هنوز ممکن است.