چرا بعضیها را فقط باید دیر از دست داد؟:
در روانشناسی، «اندوه پیشبینیشده» دقیقاً همین دیر از دست دادن را توضیح میدهد: مغز پیش از حذف نهایی فرد، سوگواری را آغاز میکند و به همین دلیل ضربهٔ پایانی ملایمتر میشود. جالبتر اینکه بر اساس قاعدهٔ اوج-پایان، حافظهٔ ما یک رابطه را نه با مجموع لحظهها، بلکه با اوج هیجانی و پایان آن داوری میکند؛ پس طولانیکردن پایان میتواند کل روایت رابطه را تغییر دهد.
راهکار:
این گزاره را میتوان جور دیگری دید: «دیر از دست دادن» نوعی سوگواری تدریجی است؛ مغز پیش از پایان واقعی رابطه، پردازش فقدان را شروع میکند و ضربهٔ نهایی را ملایمتر میسازد. پس شاید این جمله نه انکار ماندن، بلکه اشاره به زمانبندی رها کردن است.