وقتی عزیزترین دل را جر میدهد؛ عبرتی از بیاعتباری آدمها:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد خیانت عشقی دقیقاً همان نواحی مغز را فعال میکند که درد جسمی فعال میکند؛ یعنی همان مسیر قشر سینگولیت قدامی و اینسولا. وقتی آدم موردعلاقهات قلبت را جَر میدهد، مغز برای بقا «نشانههای خطر» را بازنویسی میکند و سیستم اکسیتوسین که پایه اعتماد است مختل میشود. یعنی بیاعتمادی بعد از خیانت فقط یک احساس نیست؛ یک تغییر شیمیایی است که میخواهد ازت محافظت کند. آیا این محافظت روزی دوباره به اعتماد تبدیل میشود؟
راهکار:
این جمله را میشود از یک زاویه دیگر دید: تجربه درد از طرف یک نفر، به کل آدمها تعمیم داده شده است. آیا منطقی است که یک خائن، تمام جهان را بیاعتبار کند؟ شاید جراحت، نه یک حقیقت، بلکه یک لنز تحریفشده است.