از چشم افتادن؛ بیاعتنایی و پایان توجه در رابطه:
در روانشناسی به این «نابینایی ناشی از بیتوجهی» میگویند: وقتی ذهن روی چیزی متمرکز نباشد، حتی واضحترین محرکها دیده نمیشوند. در آزمایش معروف گوریل نامرئی، نیمی از شرکتکنندگان یک گوریل را از وسط بازی ندیدند، چون حواسشان جای دیگری بود. «از چشم افتادن» فقط یک استعاره نیست؛ مغز واقعاً پردازش تصویر کسی را که از نظر عاطفی کنار گذاشتهای متوقف میکند. آیا این یعنی دیدن، پیش از چشم، به انتظار ما وابسته است؟
راهکار:
این جمله فقط پایان یک رابطه نیست؛ لحظهای است که «تصویرِ ذهنی» از کسی جایگزینِ خودِ واقعیاش میشود. آدمی که از چشم میافتد، لزوماً تغییر نکرده؛ نگاهِ ما به او تغییر کرده است.