بیتوجهی به جزئیات؛ آرامش بیشتر؟:
مطالعات روانشناسی شناختی نشان میدهد مغز در حالت جزئینگر مدام «خطایابی» میکند و این با فعالیت بیشازحد آمیگدال و افزایش کورتیزول همراه است. در مقابل، رهاسازی جزئیات، شبکه پیشفرض مغز را فعال و خلاقیت را تقویت میکند. به این میگویند توجه انتخابی، نه غفلت. آیا بیتوجهی آگاهانه، نسخه معکوس ذهنآگاهی است؟
راهکار:
این جمله را میتوان به «توجه انتخابی» بازخوانی کرد: ذهن برای بقا به تهدیدها و خطاها گیر میدهد، اما رها کردن جزئیات کماهمیت، بار شناختی را کم و حال را سبکتر میکند.