چرا بی‌توجهی روابط و احساسات را می‌کشد؟:
این اصل در زیست‌شناسی به «آتروفی» معروفه: هر عضوی که استفاده نشه، تحلیل می‌ره. جالبه که مغز ما هم برای صرفه‌جویی در انرژی، به طور خودکار مسیرهای عصبی مربوط به چیزهایی که بهشون توجه نمی‌کنیم رو تضعیف می‌کنه. پس بی‌توجهی فقط یک انتخاب نیست، یک مکانیسم بقای عصبیه. سوال اینجاست: آیا ما آگاهانه انتخاب می‌کنیم که چه چیزی رو زنده نگه داریم، یا اجازه می‌دیم مغز به جای ما تصمیم بگیره؟
راهکار:
این جمله یک حقیقت ساده اما عمیق رو می‌گه: توجه مثل آب برای گیاه می‌مونه. شاید جالب باشه بدونید که در روانشناسی به این پدیده «اثر خاموشی» (Extinction) می‌گن. وقتی پاداش توجه رو از یک رفتار یا رابطه برداریم، کم‌کم از بین می‌ره. برای زنده نگه داشتن هر چیزی، لازم نیست کار بزرگ بکنی؛ فقط یه پیام کوتاه، یه نگاه، یه «حالت چطوره؟» ساده کافیه. پس اگر چیزی برات مهمه، امروز یه ذره بهش توجه کن.