ردپاهای فراموششده: چرا به آسیبهایی که میزنیم فکر نمیکنیم؟:
در روانشناسی پدیدهای به نام «خطای ادراک گذشته» وجود دارد: انسانها به طور طبیعی در بازنگری گذشته، آسیبهای وارد کرده را کماهمیتتر و گذرا تلقی میکنند. مغز ما ردپاهای احساسی خود را مانند ردپاهای فیزیکی نمیبیند. جالب است که باد ردپاها را از بین میبرد، اما زخمها تا ابد در حافظه زمین میمانند. آیا تا به حال به ردپایی فکر کردید که روی قلب کسی گذاشتهاید؟
راهکار:
این متن به زیبایی به «خطای شناختی خودخواهانه» اشاره دارد. شاید جالب باشد بدانید که تمرین روزانهی «بازنگری معکوس» (تصور اینکه شخص مقابل چه احساسی از گفتار یا رفتار شما خواهد داشت) میتواند این غفلت را به مرور کاهش دهد.