از کنارت میگذرم تا حسرت در چشمانت برقصد:
مطالعات روانشناسی نشان میدهد حسرتخوردهترین بخش یک رابطه، نه خود جدایی، بلکه احساس «ناتمام ماندن» داستان عشق است. طبق اثر زیگارنیک، مغز انسان کارهای ناتمام را بسیار بهتر از کارهای تمامشده به خاطر میسپارد. رد شدن مغرورانه از کنار یک نفر، دقیقاً همین شکنجه ناتمامی را در ذهنش زنده میکند. بین حسرت از دست دادن و حسرت کاری که نکردیم، کدام ماندگارتر است؟
راهکار:
این حس غرور یک تیغ دو لبه است: از یک طرف به تو قدرت حرکت میدهد، از طرف دیگر اگر در آن غرق شوی، تبدیل به زندان رنجش میشود. جذابیت واقعی شاید در بیخیالی ناشی از خودباوری باشد، نه اجرای یک نمایش برای تماشاگری که رفته است.