بی تو تاریک شدم

دلتنگی بی‌تو: چراغِ زندگی کسی شدن بعد از جدایی:

در فیزیک، تاریکی یک «چیز» نیست؛ فقط نبودِ فوتون است. اما مغزِ عاشق با نبودِ معشوق طوری برخورد می‌کند که انگار زخم برداشته: پژوهش‌های تصویربرداری عصبی نشان داده‌اند طرد عاطفی همان مدارهای درد فیزیکی را فعال می‌کند که سوختگی شدید فعال می‌کند. پس «بی‌تو تاریک شدم» فقط شعر نیست؛ یک گزارش عصبی است. این یعنی چراغِ کسی بودن هم می‌تواند یک نیاز زیستی باشد؟

راهکار:

بازنویسیِ پیشنهادی: «بی‌تو تاریک شدم؛ تا یاد بگیرم چراغِ خودم باشم.»