بی تو نمی‌شه

بی تو نمی‌شم اما همه‌اش لفظه؛ حرف‌های بی‌تعهدی در عشق:

در زبان‌شناسیِ فلسفی، آستین می‌گوید بعضی جمله‌ها دنیا را توصیف نمی‌کنند، بلکه «کنش» انجام می‌دهند؛ مثلاً «قول می‌دهم» خودِ قول است. «بی تو نمی‌تونم» هم از همین جنس است: در لحظه‌ی گفتن، یک تعهد عاطفی می‌سازد، نه یک گزارش از واقعیت. پس وقتی بعداً نقضش می‌کنند، دروغ نگفته‌اند؛ فقط «کنشِ زبانی» شان منقضی شده. آیا ما هم همین‌طور؟

راهکار:

شاید «بی تو نمی‌شم» در لحظه‌ی گفتن، راست باشد؛ ولی وزنش را «ماندن» تعیین می‌کند، نه خودِ جمله.