شعر عاشقانه بیتو این دیده کجا میل به دیدن دارد:
عصبشناسان میگویند عشق فقط هیجان نیست؛ یک حالت ادراکی است. در نبود معشوق، مغز سطح دوپامین و سروتونین را تغییر میدهد و بخشهایی از قشر بینایی و شنوایی که محرک را «معنیدار» میکنند، کمکار میشوند. به همین دلیل بیاو دیدن و شنیدن تجربهای تهی یا بیمیل میشود. شاعر این پدیده را قرنها پیش در یک پرسش بلاغی فشرده کرده است.
راهکار:
این شعر را میتوان یک استدلال عاطفی خواند: عشق فقط احساس نیست، بلکه شرطِ معنا یافتنِ حواس است. وقتی دیگری نباشد، جهان به صحنهای بیصدا و بیتصویر تبدیل میشود؛ شاعر بهجای شرح مستقیم غم، کارکرد چشم و گوش را مشروط به حضور معشوق میکند.