بی تمایلی عاطفی

روزی که دل هیچ تمنا نکند؛ شعر کوتاه غمگین:

در علوم اعصاب، تمنا با دوپامین گره خورده است؛ مغز هنگام پیش‌بینی پاداش دوپامین ترشح می‌کند، نه هنگام رسیدن به آن. «هیچ تمنا نکردن» یعنی خاموش شدن موتور پیش‌بینی، وضعیتی شبیه حالت راهبان ذِن که در آن فعالیت قشر پیش‌پیشانی به تعادل می‌رسد. این جمله در واقع توصیف یک فروپاشی شیمیایی-هیجانی است، نه فقط یک دلتنگی ساده.

راهکار:

این جمله را می‌توان از زاویه‌ای دیگر دید: «هیچ تمنا نکردن» در ادبیات عرفانی قله رهایی از وابستگی است، نه شکست. اگر بخواهی ادامه‌اش را بسازی، آن را از دلِ سرد به سکونِ آگاهانه ببر؛ مثلاً: «روزی آید که دلم هیچ تمنا نکند، آن روز تازه می‌فهمم چه چیزهایی بی‌صدا در من ریشه دوانده‌اند.»